21 czerwca 2012

[100]




od: Sophie
czas podróży: 11 dni

Kartka wywołuje u mnie mnóstwo emocji. Właśnie to uważam, za najcenniejsze w postcrossingu: mogę nad kartką podumać, mogę pomyśleć, wywołuje u mnie uczucia, dokonać własnej interpretacji... Po prostu pobudzić myślenie.
Nie raz myślałam o tym, jak dobrze że jestem tu gdzie jestem. Dokonuje czasem złych wyborów, żałuję pewnych decyzji... Ale bez nich nie byłabym tu gdzie jestem i tym, kim jestem...

Kartka jest smutna. Jest niewątpliwie tak smutna, że kruszy moje serce. Widzę dziecko. Smutnego chłopca, który przez tło pocztówki wydaje się uwięziony. Uwięziony w klatce złych spojrzeń, złego wzroku, złych ludzi?

Zdjęcie zostało zrobione przez Holenderkę, Christien Jaspars, artystkę, która podróżuje po świecie uchwycając niesamowite momenty. Najwięcej pracy poświęciła Zachodniej Afryce.

1 komentarz:

Cleo. pisze...

bardzo emocjonująca pocztówka, ja również wlaśnie takie lubie najbardziej. Pocztówki z tzw. duszą.